15 wereldhits, niemand kent hem
De Top 3 van Paul Griffin, dat was niet makkelijk
Mag ik jullie eerst bedanken voor alle aardige post?! Merci beaucoup. En vrolijke bijvangst na deze eerste twee weken: er vlinderen uitdagende vragen door mijn mailbox. Wat dacht je van deze: “Is er een lijstje denkbaar waarbij Charles Aznavour voor jou op de zesde plaats staat?” Hogere School Ranken, maar komt in orde. Even puzzelen. Na het weekend heb ik ‘m.
Maar vandaag het antwoord op de totnutoe meest gestelde vraag: over welk lijstje heb je het langst gewikt en gedubt? Antwoord: The best of Paul Griffin. Ik hik hier al een aardig tijdje tegenaan: twenty feet from stardom, daar woonde Griffin; sessiemuzikant. Geweldige pianist. Sleutelfiguur. Hij was onder muzikanten bekend om zijn ‘gospel-charged’ stijl; hij gaf nummers soul. Ook al was het geen soul.
Hij speelde op honderden opnames mee. Iedereen wilde Paul. Hij was er vaak bij toen er muziekgeschiedenis werd geschreven. Meer dan vijftien wereldhits heeft hij op zijn naam staan. Te jong gestorven in 2000, 62 geworden, hartaanval. Bij de open groeve kon ik nog niet kiezen. Wat is Griffins Top 3? Ik was veertig, ik gaf mezelf vijfentwintig jaar. Die tijd is op. Ik hak de knoop nu door.
Bob Dylan: Like A Rolling Stone
Het jaar is 2004. En Rolling Stone Magazine beitelde de volgende woorden in het marmer van hun pantheon: ‘This is de greatest song ever!’ Akkoord. Nummer twee stond Satisfaction van de Stones en nummer drie was Imagine van John Lennon. Maar His Bob dus. En Paul Griffin op piano. (Op de foto staan ze naast elkaar)
Don McLean: American Pie
Stuk chaggerijn, maar vooruit; een magistraal anthem. Als hij het live speelt draait Don net een rondje teveel in zijn eigen jus, maar het is hem vergeven. Totale Klasieker. En Paul op piano.
Van Morrison: Brown Eyed Girl
Iedereen heeft zijn eigen Van, maar deze is van iedereen. Jeugdige topvorm. 1967. Wat een jaar voor de popmuziek. Deze vraag zal Van zichzelf op zijn sterfbed stellen: “Hey where did we go?” Van The Man en Paul op piano.
Fijn weekend!
Matthijs van Nieuwkerk