Dit is de Moeder Aller Lijstjes
En dit zijn mijn geloofsbrieven
Moeder aller Lijstjes. (Ik laat Mozes’ Tien Geboden buiten beschouwing). Het Oerlijstje van onze moderne tijd is het lijstje van Desert Island Discs. Het BBC-radioprogramma dat al sinds 1942 bestaat en dat de langst lopende radio-show ter wereld is. Het idee is heel eenvoudig; bekende gast wordt geïnterviewd en noemt in dat gesprek ook acht muziekstukken - geen albums! - die hij of zij zou meenemen naar een onbewoond eiland. Alle prime-ministers hebben meegedaan. Geweldige status. En typisch Engels blijkbaar. Want in Nederland zijn er ook radio-programma’s waarin je als strooigoed een paar plaatjes-van-huis mag meenemen, maar groots en meeslepend zijn deze uitnodigingen nooit geworden.
Moeder aller Lijstjes. Het onvolprezen Desert Island Discs. Ik had er misschien mijn substack-leven mee moeten beginnen. Even beleefd de hoed afnemen. Maar goed, in mijn derde week zijn dit mijn geloofsbrieven:
De 8 platen die ik meeneem naar een onbewoond eiland:
1. Miles Davis: My Funny Valentine, Live in Tokio 1964
Er moet uiteraard een trompet mee. De eenzaamheid op een onbewoond eiland grijpt me nu al bij de keel. Ik ben daar het beste tegen bestand als ik hoor dat het nog hartverscheurender kan.
2. Peter Maffay: Du
Zinderend jeugdsentiment. Teutoons marsepein. Nummertje uit 1973. Peter had een tache de beauté, best apart. Du-u-u-u!! Ik wist ook precies wie Peter bedoelde. Jij! Zoete melancholie terwijl ik ‘s middags in de branding tuur.
3. The Righteous Brothers: You’ve lost that loving feeling
Western-opera op z’n best. Dat parlando-middendeel brul ik graag mee. Niemand die me hoort. Dus ik durf. “Baby! Baby! I get down on my knees for you. If you would only love me, like you used to do.” Hartezeer. Een beter mannenduo is er niet. (2. Simon & Garfunkel, 3. The Everly Brothers)
4. The Verve: Bittersweet Symphony
Krijg deze melodie nog maar eens uit je hoofd. The Verve zijn koninklijke aanstellers en dit is hun magistrale volkslied. Alle muizenissen verdwijnen - ook op een onbewoond eiland - als sneeuw voor de zon. Denk ik.
5. Rogier van Otterloo: Soldaat van Oranje
Onze allermooiste film-score. 1977 was het. Componist Rogier van Otterloo maakte pas echt een held van Rutger Hauer. Ik lees trouwens net dat de musical Soldaat van Oranje stopt. Ik heb ‘m niet gezien. Kan ook niet meer. Alles uitverkocht. Tant pis. Ik draai deze muziek en kijk naar de horizon. Komt Rutger me redden?
6. Bob Dylan: Just Like A Woman
Zonder Dylan geen, ja wat eigenlijk? Dylan gaf de popmuziek poëzie, al begreep hij zelf nauwelijks wat hij schreef, onze Nobelprijs-winnaar. Het is aan ons om de puzzel op te lossen. En elke oplossing is goed. Zo gaat dat met grote poëzie. Zittend in het zand bedenk ik elke dag een nieuwe verhaaltje.
7. Billy Paul: Your Song
Er moet ook gedanst worden! Op alle sweet memories, op mijn grote liefde, op de zee, op de zon, op mijn liefste hond. Wat is dit toch een geweldige uitvoering van het wonderschone Your Song van Elton John. Your’s are the sweetest eyes, zo is het, ik druk Bobbie’s koppie dicht tegen me aan. (Bobbie mag toch wel mee naar een onbewoond eiland?)
8. Chopin: Nocturne no. 1, gespeeld door Maria Joa Pires
Als de avond valt en de sterrenhemel haar lichtjes aanzet. Ik kan onmogelijk verdedigen dat ik alle uitvoeringen van deze ‘nachtmuziek’ heb beluisterd, maar ik zeg toch: dit is de mooiste. Het moet sowieso door een vrouw gespeeld worden.
PS: En als je nu denkt: waar is Charles Aznavour? Ik ken vijftien liedjes uit mijn hoofd. Aznavour ga ik zingen.
Fijne dag!
Matthijs van Nieuwkerk