Biefstukje bakken in de nacht
De 3 beste Chef's Tables, wat een serie!
Gisteren hadden Sven en ik samen met onze bent het eerste optreden van onze muzikale tour. Een try-out in theater De Naald in Naaldwijk. Merci beaucoup voor de geweldige sfeer. Thuisgekomen kan ik nog lang niet slapen en bak ik middernachtelijk een biefstukje.
En meteen ter zake: dat lijkt eenvoudig. Dat is het niet. Er is een kleine bibliotheek over volgeschreven. Wat nauw luistert is dat je wacht op het ‘zingen’ van de boter. Dat wil zeggen: als de eetlepel boter in de pan is gekieperd, wordt de lap vlees er pas bijgelegd als de boter ‘zingt’, anderen spreken van ‘gedempt keuvelen.’ Keuvelt de boter nog niet dan ben je twee treinen te vroeg, heeft de boter inmiddels praatjes, ben je drie vliegtuigen te laat.
Koken is niet eenvoudig. Ik doe het graag, maar ik heb er veel meer lol in dan talent voor. Daar zit een zekere tragiek in. Weet ik. Ik heb eerlijk gezegd nog eerder een Zwitsers klokje in elkaar gezet dan een karpertje op de juiste wijze van zijn staartje beroofd.
Genoeg hierover. Midnight biefstukje was oké. Ik duik mijn bed in en kijk nog maar eens een oude aflevering van mijn favoriete culinaire serie Chef’s Table. Ik kan ze inmiddels dromen.
De 3 beste afleveringen van Chef’s Table.
1. Alain Passard
God in Frankrijk. L’Arpège heet zijn restaurant. In Parijs. Hij durfde het aan, met drie sterren op zijn muts, het vlees de keuken uit te kieperen en bijna geheel vegetarisch te gaan koken. Zelfmoord, schreven de culinaire pennetjes. Alain wist wat hij deed. De drie sterren zijn nooit in gevaar geweest. Na het zien van Chef’s Table boekte ik een tafel. Aan het eind van de lunch maakte mooie Alain een ere-rondje door de zaak. Daarbij gaf hij de heren een knikje en de dames een handkus. Dat wel.
2. Francis Mallmann
Eigenwijzere Argentijnen zijn er niet geboren. Houdt van vuur. Veel vuur. Achter een fornuis staat hij zelden. Hij spant liever een hele koe boven de vlammen van takkenbossen. Het liefst in de sneeuw. Het allerliefst in Patagonië. Spectaculaire cowboy. Als hij niet kookt, rookt hij een forse sigaar en leest hij de grote filosofen. Hij praat graag in raadselen over vrijheid, trouw en onrust. Maakt niet uit. Laat hem. Ik bezocht ooit in Miami een restaurant met de naam Mallmann groot op de gevel. Francis was er denk ik zes jaar daarvoor voor het laatst geweest. Waardeloze avond.
3. Massimo Bottura
De koning van Modena. Voor zijn Osteria Franciscana pakken smulpapen van over de hele wereld graag de koffers. Het is een reisje waard. Grappige man trouwens. En ik mag het zeggen want hij was een zeer vrolijke gast in DWDD, waar hij zijn greatest hit ‘Oops! I Dropped the Lemmon Tart’ demonstreerde. Humor op het bord. Man met een groot hart ook. Richtte ‘Food for Soul’ op, waarmee hij de voedselverspilling bestrijdt.
Fijne dag!
Matthijs van Nieuwkerk
PS: ik ben er de komende weken misschien ietsjes onregelmatiger vanwege de tournee met Sven en band. Maar ik doe mijn best, ik vind het veel te leuk. En jullie nieuwsgierigheid neemt nog steeds toe. Erg fijn. Dank.