Meeste stemmen gelden, je knapt er zelden van op
En: maak je eigen Top 3!
Moeilijke dag. Aanleiding: De New York Times heeft een lijst gepubliceerd met de dertig grootste, nog levende Amerikaanse Songwriters. Hoe deden ze dat? Niemand kan het precies kan navertellen. Honderden insiders hebben meegestemd, dat begreep ik wel. The Times zocht (ook) de ‘wisdom of the crowd.’ Linke soep. Meeste stemmen gelden; ik weet, het is het chassis onder onze beschaving. En het wordt terecht te vuur en te zwaard verdedigd, maar je knapt er zelden van op. En ik weet waarover ik praat. Ik was zo’n twintig jaar lang de presentator die op oudejaarsavond moest vertellen dat wij met z’n allen Bohemian Rhapsody het beste liedje vonden.
Afijn, nu is er de New York Times lijst: ‘The 30 Greatest Living American Songwriters’.
Zonder ranking.
Korte samenvatting:
Willy Nelson is de oudste. Bad Bunny de jongste.
En daartussen onder anderen Bob Dylan, Bruce Springsteen, Carole King, Kendrick Lamar, Taylor Swift, Paul Simon, Mariah Carey, Stevie Wonder, Nile Rodgers, Smokey Robinson, Dolly Parton.
Tot zover rust in de tent.
Wie er niet in staan: Neil Young en Joni Mitchell. Want geboren in Canada. Vooruit.
Wie er ook niet instaan: Billy Joel, John Fogerty en James Taylor.
Hè?!! Voor wie hebben zij dan plaats gemaakt?
Ik zie onder anderen: Young Thug, Outkast, Lucinda Williams.
Ik wil het hier maar eventjes bij laten.
Kom op zeg.
Het zit ‘m in het woordje Greatest.
Young Thug?
Je moeder op een houtvlot.
De beste Billy, James & John
1. Billy Joel: She’s Always a Woman (1977)
Billy Joel had zelfs in de Top 10 van Amerikaanse Songwriters moeten staan. Godenzoon van New York. Zeker twaalf van zijn nummers wonen in het Amerikaanse Muzikale Geheugen. Een reus. Wat is zijn mooiste? Het ligt eraan wanneer je het me vraagt. Vandaag zeg ik She’s Always a Woman. “She can kill with a smile, she can wound with her eyes.” Schitterend begin van een lovesong.
2. James Taylor: Carolina in My Mind (1968)
De Amerikaan James Taylor was negentien jaar en nam in Londen zijn eerste plaat op. Op het label van de Beatles, Apple Records. James miste zijn thuisland. Daar kon zelfs Paul McCartney niks aan veranderen. Die deed wel zijn best, hij speelde bas op dit nummer. Maar James wilde naar huis. Heimwee op muziek.
3. John Fogerty: Fortunate Son (1969)
Hoeveel klassiekers heeft Creedence Clearwater Revival (CCR) niet aan de Grote Catalogus toegevoegd? John Fogerty schreef ze. Dit is zijn beste nummer. Hij spuugt het uit. Woedend. Op de invloedrijke Amerikaanse klasse die de Vietnam-dienstplicht wist te ontlopen. “It ain’t me, it ain’t me, I ain’t no senators son.”
Fijne dag!
Matthijs van Nieuwkerk
PS:
Maak je eigen muzikale Top 3!……
Ik had beloofd om bij 10.000 abonnee’s te trakteren. Het is zover. Dank jullie zeer voor dit mijlpaaltje. Ik weet niet precies hoe hard de hazen lopen op Substack, maar ik vind 10.000 adressen een hoop. En een grote inspiratie.
En daarom geef ik met veel plezier kaartjes voor Feelin’ Alright II weg. Ik nodig jullie uit een eigen Top 3 te maken. Muzikaal. Jouw rijtje, jouw ranking. Van Bach tot Bacharach (dixit Willem Duys), van Miles tot Mick, Van Thelonious tot Taylor, van Brahms tot Bruce. En bij elke notering een motivatie van twee of drie regels. De origineelste zeven (ik ben enig jury-lid) publiceer ik in speciale substack-afleveringen. Laat je Top 3 achter via een DM/ chatbericht of reply op deze mail. Ik haal het net op 24 mei op. Ik ben zeer benieuwd.
….En win twee kaartjes voor Feelin’ Alright II
De ‘winnaars’ krijgen twee kaartjes voor een van de concerten van de Feelin’ Alright II zomertour. Na het succes van vorige jaar gaan Sven Hammond, de Big Band en ik in juli en augustus weer op reis langs de openluchtpodia van ons land. Met als (wisselende) gasten onder anderen Jett Rebel, Waylon, Trijntje Oosterhuis, Shirma Rouse, Stef Bos, Berget Lewis, Marlon Pichel, ZO! Gospel Choir, Nico Dijkshoorn en Anton Goudsmit. Ik hoop jullie daar te zien!
Hieronder een kleine impressie van Feelin’ Alright I, zomer 2025.
Zet ‘m op!
Matthijs van Nieuwkerk