Mannen, lees dat boek!
De 3 kleurrijkste modern Englishmen
Boekenweek. Ik lees het boek Mannen van Grayson Perry. Een beroemd Engels kunstenaar. Kleurrijke vazen en wandkleden. Hij versiert ze zonder uitzondering met zoekplaatjes waarin, naast zijn eigen biografie, ook zijn grimlachende commentaar op deze wereld verstopt zit. Een man in een jurk ook. Hij is Engelands beroemdste crossdresser. En dat vooral omdat Channel 4 een aantal zeer succesvolle tv-series met hem heeft gemaakt. Daarin zette Grayson zijn kleurrijke leven in voor - ik kan het niet anders zeggen - art, love, peace & understanding.
Grayson Perry vierde tijdens de corona-crisis in Engeland grote tv-successen met zijn Grayson’s Art Club, een razendsnel impromptu op de lockdown. Het idee was heel eenvoudig: Perry gaf vanuit zijn atelier masterclasses, bij voorbeeld portret-schilderen. En besprak in dat programma ook de huisvlijt die kijkers hem stuurden op de vraag: teken je huisgenoot. Kunst als troost. Een miljoen kijkers per aflevering.
En nu lees ik Mannen. Inzet: de man moet op de schop. Ik citeer: “Je hoeft je ogen maar open te doen en je ziet dat de man iets afschuwelijks doet. Verkrachters, criminelen, corrupte politici, moordenaars, belastingontduikers, saaie tafelgasten hebben vaak de neiging om…nou ja mannen te zijn.” De ouderwetse aap, jagend naar status en seks moet begraven worden. En als ik Perry vrij mag vertalen: die kuil moet de man zelf graven. Als-ie tenminste ballen heeft. Wie durft het Minsterie van Mannelijkheid, zoals Perry het noemt, de rug toe te keren? Grayson Perry for Queen, het zal vast ergens in een Engelse binnenstad op een muur zijn gekalkt. In de kleurigste letters hoop ik.
De 3 kleurrijkste moderne Engelsmannen
1. Grayson Perry (1960)
Veel mensen schijnen Grayson Perry niet eens te kennen en dat is eigenlijk niet goed te begrijpen. Ik wil maar zeggen: als ik iets van hem lees of zie, denk ik aan Kees de Jongen. Sadder and wiser is Perry misschien, maar niet veel. Allebei lieve dromers. Je haalt ze er zo uit.
2. David Hockney (1937)
Volgens velen de grootste nog levende schilder. Kleur is zijn wapen. Zijn beroemde Yorkshire-landschappen exploderen bijna van de felle groene, oranje en paarse streken. Alles behalve realistisch. Eigenlijk zoals een kind zou schilderen. Lekker kleuren. En de hele kleurdoos gebruiken. Zoals Hockney zelf zegt: ‘Mensen kijken niet goed, kleur dwingt ze dat wel te doen.’
3. Paul Smith (1946)
Sir Paul. De vrolijkste kleermaker op aard. En de kleurigste. Paul stapt zelden met zijn verkeerde been uit bed. En loopt graag aan de sunny side of the street. Precies de man die we nu nodig hebben. Koop een zomerhoedje van hem.
Fijn weekend!
Volgende week neem ik een time-out. Ik ben dan druk met de voorbereidingen voor de voorstelling de ‘Best of Sven & Matthijs.’ Even mijn koppie erbij houden. Tot over een week dus! En trouwens, fijn dat de club nieuwsgierigen steeds groter wordt. Merci!
Matthijs van Nieuwkerk