Iedereen wil Mister Osman
De drie beste boeken van een quizmaster
Zullen we zeggen dat de vakantie erop zit? Dan is de vraag: welke thrillers lagen deze zomer in de hangmat? Ikzelf ontdekte de Engelse schrijver Richard Osman. Dat had eerder gekund. Ik kende hem alleen als quizmaster bij de BBC. Maar slimme Osman schrijft ook geestige whodunnits. Licht als een veertje. Cosy crime. De moorden worden, na talloze haarspeldbochten, door een een groep bejaarde speurneuzen opgelost.
Dat werk. Waarom niet?
The Thursday Murder Club-serie. Ik zat op een boekkie per dag. Formidabele, zorgeloze lectuur. Zoals ooit de Maigretjes van Simenon. En ik ben de enige niet. Aan de kassa rijgt de tv-presentator de feestdagen aan elkaar. Hij verkocht van zijn eerste boek, The Thursday Murder Club (2020), alleen in het VK al meer dan één miljoen exemplaren. Niemand doet het hem na.
We zijn nu vijf deeltjes en ik geloof negen miljoen exemplaren verder. Netflix heeft zijn voet er al op gezet. En inmiddels werkt Osman ook aan een andere reeks, getiteld: We Solve Murders. En, zeer goed nieuws: zelfde laken een pak. Afijn, Richard Osman dus. Bedenker en presentator van de goede BBC-quizzen Pointless en House of Games. Besloot er zes jaar geleden in zijn vrije tijd maar eens wat bij te gaan schrijven. Boy wonder. Ik lees nu dat hij in Engeland de presentator wordt van The Golden Elevators, een nieuw idee uit de keuken van John de Mol. Everybody wants Mister Osman.
Trouwens: De New York Times publiceerde vorige week een Top 50 van de beste thrillers van deze eeuw tot nu toe. Alleen bekende(re) schrijvers, uitgevers, redacteuren en journalisten met een knack voor suspense mochten meestemmen. Succesnummer Osman staat er niet in. Een nog springlevende Georges Simenon zou deze lijst ook niet hebben gehaald. Niet erg. Het zijn milde reuzen. Boontje komt echt wel om zijn loontje, maar je durft ‘s nachts nog naar de wc.
Op de eerste plaats in de New York Times Top 50 staat Gone Girl van Gillian Flynn. Een nagelbijtend meesterwerk uit 2012.
Even kort: Ik weet nog dat onze Herman Koch in 2012 met de vertaling van Het Diner hoger en hoger steeg op de New York Times boekenparade, ik geloof dat The Dinner zelfs op nummer drie terecht kwam. Herman zei toen in DWDD, gevraagd naar zijn kans op de eerste plaats, dat daar een boek stond dat gewoon veel te goed was; Gone Girl.
De drie beste boeken Richard Osman
1. The Thursday Murder Club (2020)
Alle boeken zijn vertaald uiteraard. In het Nederlands: De Moordclub op Donderdag. Hiermee begon de zegetocht. Blijft voor mij zijn beste. Alles is nog vers. Elizabeth, Joyce, Ibrahim en Ron worden geïntroduceerd. Een komisch A-Team van oude oudjes. The Guardian schrijft dat The Thursday Murder Club het snelst verkopende volwassen misdaaddebuut is sinds het bijhouden van verkoopcijfers.
2. The Man Who Died Twice (2021)
De Man die twee keer doodging. Nummer twee van de serie. Zelfde kwartet speurneuzen. Het schrijfplezier spat van de bladzijden. Osman weet inmiddels dat hij beet heeft. Je leest het bijna in elke zin. Misschien is Osman hier zelfs iets geestiger dan in The Thursday Murder Club, alleen de sensatie van het nieuwe is eraf.
3. The Last Devil to Die (2023)
De laatste duivel die sterft. Een senioren-reis langs de wereld van drugs, kunstvervalsers en antiek. Dit boek kent ook veel ontroering. Een van de senioren krijgt dementie. Osman kan schrijven. Maar dat zei ik al.
Fijne dag!
Matthijs van Nieuwkerk