Had ik maar de stem van Lee Hazlewood
Zijn 3 beste duetten met Nancy Sinatra
Het is lente, alles is lichter, de uren dartelen door de dag. De balkondeuren staan open en Lee Hazlewood schalt door het huis. Lee hoort bij de lente als Milaan-San Remo, de krokussen, de eerste rosé en een jas-wissel aan de kapstok.
Maar Lee dus. Hij zingt ons alle lentes door. In de zomer zwaait hij af. Seizoensarbeid. Ach, had ik maar de stem van Lee Hazlewood. Zo begon mijn liefde. Hebzucht. Ik heb zijn stem niet. Daar kunnen we kort over zijn. Eeuwig jammer. Ik zou van de wind leven. Reizend langs ‘s Heeren wegen. En heel af en toe zou ik mijn mond open doen. En de mensen zouden soep en brood voor me neerzetten als ik, alsjeblieft, nog één keer iets zou willen zeggen.
Zo’n stem mag je niet voor jezelf houden. Dat wist Lee ook wel. Het was niet minder dan zijn culturele dienstplicht dit godsgeschenk met ons te delen. Lee ging zingen. Jaren zestig. Hij werd er wat bekender mee, maar ik beschouw hem toch als een van de meest onderschatte zangers in de popmuziek. Toevallig noemde Nick Cave laatst zijn naam in een interview, wie weet beleeft Lage Lee nog eens een renaissance. Maar laten we nergens op rekenen.
Terug naar de jaren zestig. Lee Hazlewood zocht een sopraan naast zijn eigen wall-of-low. Goed gezien. Nancy Sinatra werd zijn muze. Nancy, dochter van vader Frank. Ook een verhaal trouwens: Frank Sinatra die de pech had te overlijden tijdens de allerlaatste aflevering van Seinfeld, 14 mei 1998. Weet u het nog? Er keken die avond 76 miljoen Amerikanen naar de tv. Het was stil op straat. Wat goed uitkwam, want zo kon de ambulance met de doodzieke zanger in een noodgang door Los Angeles scheuren. Het mocht niet baten. Nancy woonde in de buurt, maar heeft haar vaders hand bij zijn entree in Het Eeuwige Las Vegas niet kunnen vasthouden. Zij zat Seinfeld te kijken en had de telefoon eruit getrokken. Ze wilde niet gestoord worden. Seinfeld draagt de nog immer treurende Nancy als een van zijn merkwaardigste onderscheidingen.
Nancy leeft nog, zij is nu 85 jaar. Lee overleed in 2007, hij werd 78 jaar.
Het is lente, we draaien Lee Hazlewood & Nancy Sinatra.
De 3 beste duetten van Lee Hazlewood & Nancy Sinatra:
1. You’ve lost that loving feeling (1968)
Schrijver en producer Phil Spectors Wall of Sound meets Lee Hazelwoods Wall of Low. De oer-uitvoering is van The Righteous Brothers, maar verder verslaan Lee & Nancy iedereen. Dus ook Tom Jones, Dionne Warwick, Hall & Oates, Cilla Black, Elvis Presley, Neil Diamond, KC and The Sunshine Band en nog zeker vijftig anderen.
2. Summer Wine (1968)
Country-pop van de bovenste plank. Een korte film. Wie kennen de stadjes. Cowboy wordt door een mysterieuze vrouw verleid. Glas wijn erbij. De volgende ochtend is-ie al zijn spullen kwijt. Dat werk.
3. Some Velvet Morning (1967)
Psychedelica in het Wilde Westen. Wonderschoon duet. De Griekse godin Phaedra komt ook voorbij. Dan weet je het meestal wel. Vaag maar graag.
Fijne lente!
Matthijs van Nieuwkerk