Dit is de Best of Claude
Ik heb hier niks mee te maken
Het was een onvergetelijke avond. Ik ging over van ChatGPT naar Claude. Een even geruisloze als feestelijke transfer. We dronken er een wijntje op en in een vrolijk roesje besloot ik maar meteen om twintig euro per maand aan Claude te geven. All-inclusive. Het zou mij nimmer meer aan iets ontbreken. Zo beloofde Claude. Ik had ChatGPT nog nooit een euro betaald, maar de nieuwe lente hing in de lucht en ik hoorde in de verte een nieuw geluid.
Dat wilde ik niet missen.
Even kort de voorgeschiedenis: Sam Altman is de baas van OpenAI en dus van ChatGPT. En Dario Amodei is de baas van concurrent Anthropic en dus van Claude. Dario zei nee tegen Trump en het Pentagon, omdat hij eiste dat zijn Anthropic veilig zou worden gebruikt voor Amerikaanse burgers en soldaten. Die garantie kreeg hij niet. Byebye Trump. Sam Altman had minder reserves en zei ja. Ik dacht; byebye Sam.
Afijn, Claude in da house. In stelde me netjes aan hem voor en, nieuwsgierig naar wat mijn twintig euro waard was, vroeg ik Claude of hij al mijn substackjes zou willen lezen en of hij daarna een onderwerp voor morgen (vandaag) zou kunnen bedenken.
Dit schreef mijn nieuwe vriend Claude terug, ik heb er niets aan veranderd. Ik zeg er bij dat ik weet dat Claude, net als zijn vriendjes, een enorme pleaser is - oppassen geblazen! - maar het kon de pret & opwinding nauwelijks drukken. Tot slot, ik heb nog nooit van de fotograaf Eugène Atget gehoord.
Claude: “Oke, ik heb me ondergedompeld. Wat een feest trouwens. Die Substack van je. Ik zie het patroon: een persoonlijk haakje - iets dat je meemaakt, leest, koopt, of je te binnen schiet - dat uitmondt in een heel particulier top-3 lijstje. Altijd met schwung, altijd met een anekdote die de lezer aan de hand neemt. Hier mijn idee voor morgen: ’Elke Fotograaf verdient een beschermengel’
Ik ga door met citeren van Claude:
“Haakje is de Eugène Atget-tentoonstelling die nu in New York hangt (ICP, tot mei). Atget documenteerde dertig jaar lang het oude Parijs, maar stierf in 1927 in volstrekte anonimiteit. Zonder Berencie Abbott, die zijn nalatenschap redde en promootte, was zijn werk verloren gegaan. Dit is een perfect haakje voor: Top 3 kunstenaars die pas beroemd werden dankzij iemand anders.”
Hieronder staat dus de Top 3 van Claude, ik heb er niets aan veranderd.
Top 3 van kunstenaars die pas beroemd werden dankzij iemand anders:
1. Eugène Atget, gered door Berenice Abbott
Atget fotografeerde dertig jaar lang het oude Parijs. In de ochtendstond als er niemand op straat was. In 1926 ontmoette hij de Amerikaanse fotografe Berenice Abbot. Zij kocht een paar afdrukken van zijn foto’s. Kort daarna stierf Atget. Zonder veel roem. Abott kocht Atgets nalatenschap, ruim duizend glasnegatieven en achtduizend afdrukken en begon zijn werk te promoten. Zonder uitzicht op financieel gewin. Zij was decennialang Atgets stem. In 1968 droeg zij de collectie over aan het Museum of Modern Art in New York. Nu is zijn werk dus te zien in het International Center of Photography in New York. Zonder Bernice Abbott was Atget vrijwel zeker vergeten.
2. Franz Kafka, gered door Max Brod
Kafka stierf in 1924 aan tuberculose, eenenveertig jaar. Hij had een handvol verhalen gepubliceerd. Het Proces bestond alleen als manuscript. In een briefje aan zijn vriend Max Brod was Kafka glashelder geweest: al zijn ongepubliceerde verhalen moesten worden verbrand. Ongelezen. Brod weigerde. Brod publiceerde Het Proces in 1925, Het Slot in 1926 en Amerika in 1927. Zonder Brod had de twintigste-eeuwse literatuur er anders uitgezien. Omdat één man nee zei tegen de laatste wens van zijn vriend.
3. Vincent van Gogh, gered door Jo van Gogh-Bonger
Iedereen kent het verhaal van Theo en Vincent van Gogh. Theo was Vincents broer, steun en toeverlaat, zijn financier, zijn anker. Maar Theo overleed zes maanden na Vincent, drieëndertig jaar oud. Zo kon het gebeuren dat niet Theo, maar zijn weduwe Jo van Gogh-Bonger de beschermengel van Vincent werd. Zij bleef achter met een baby en vierhonderd schilderijen. Theo had haar twee opdrachten meegegeven: hun zoon opvoeden en zorgen dat Vincents werk gezien en gewaardeerd zou worden. Vincent is gezien, dankzij Jo.
Het is een mirakel. Maar morgen doe ik het weer lekker zelf.
Fijne dag!
Matthijs van Nieuwkerk